جلسه شورای آموزشوپرورش شرق هرمزگان در میناب، از نظر حضور مقامات، یکی از سنگینترین و مهمترین نشستهای ماههای اخیر بود. حضور مدیرکل آموزشوپرورش هرمزگان، مدیرکل نوسازی مدارس، فرمانداران شرق استان، معاونان آنها، مدیران آموزشوپرورش مناطق و حتی مشاور استاندار هرمزگان نشان میداد که قرار است تصمیمات جدی و اثرگذار گرفته شود.
اما در کمال شگفتی، رسانهها به این جلسه دعوت نشدند؛ نه اطلاعرسانی، نه دعوتنامه، نه حتی یک اعلام ساده برای حضور خبرنگاران.
این تصمیم پرسشی بنیادی را مطرح میکند:
چرا جلسهای با چنین ترکیب مقامات باید پشت درهای بسته برگزار شود؟
وقتی مهمترین مسئولان آموزش، نوسازی، مدیریت اجرایی و نمایندهای از سطح استانداری کنار هم مینشینند، اما رسانهها عمداً حذف میشوند، این پیام به مردم منتقل میشود که یا قرار بوده چیزهایی گفته شود که «نباید شنیده شود»، یا برخی ترجیح دادهاند نظارت مردمی را دور بزنند.
در شرایطی که مدارس شرق هرمزگان با دهها مشکل ساختاری روبهرو هستند از کلاسهای فرسوده و پروژههای متوقفشده گرفته تا کمبود نیروی انسانی و نابرابری امکانات رسانهها دقیقاً همان ناظران و مطالبهگران عمومیاند که باید در چنین جلساتی حضور داشته باشند. حذف آنها نه یک اشتباه ساده، بلکه یک تصمیم آگاهانه و قابلسوال است.
شگفتانگیزتر آنکه حتی با حضور مشاور استاندارکه معمولاً نماد سیاستهای کلان استانی و پیگیری شفافیت و پاسخگویی تلقی میشود، باز هم در دعوت رسانهها اختلال یا بیتوجهی رخ داده است. این تناقض، خود ابهام را بیشتر میکند.
اکنون پرسش افکار عمومی واضحتر و تندتر از همیشه مطرح است:
در این جلسه چه گذشته که مردم نباید بدانند؟
تا زمانی که مسئولان علت این حذف حسابشده را توضیح ندهند، سایه بیاعتمادی بر تصمیمات این نشست سنگینی خواهد کرد.
