نامه سرگشاده مردم هرمزگان به استاندار کرمان
جناب آقای استاندار کرمان؛
این نامه، نامه تعارف نیست؛ صدای اعتراض و مطالبه مردمی است که نمی‌خواهند حق طبیعی‌شان در سفر داخل کشور نادیده گرفته شود.
استان کرمان از نظر جغرافیایی در شمال استان هرمزگان قرار گرفته و یکی از مهم‌ترین مسیرهای ارتباط زمینی هرمزگان با بخش بزرگی از کشور است.
مردم هرمزگان برای رسیدن به مشهد مقدس، یزد، اصفهان، تهران و قسمت اعظم استان‌ها و شهرهای مرکزی و شمالی کشور، ناگزیرند از استان کرمان عبور کنند.
این واقعیت جغرافیایی قابل تغییر نیست.
مسیر مردم هرمزگان به بخش بزرگی از کشور، از جاده‌های کرمان می‌گذرد و با توجه به پهناوری این استان و طولانی بودن مسیرهای عبوری، نیاز به سوخت یک ضرورت است، نه یک امتیاز ویژه.
اما اکنون شهروند هرمزگانی که با خودروی شخصی خود و به شکل کاملاً قانونی در حال سفر است، با محدودیتی مواجه می‌شود که عملاً سفر او را با مشکل روبه‌رو می‌کند.
سؤال روشن مردم هرمزگان از استاندار کرمان این است:
چرا باید یک شهروند هرمزگانی، فقط به دلیل اینکه کارت سوخت و پلاک خودروی او متعلق به هرمزگان است، هنگام عبور از کرمان برای تأمین سوخت با محدودیت مواجه شود؟
آیا مردم هرمزگان هنگام سفر به مشهد مقدس، یزد، اصفهان، تهران و سایر نقاط کشور باید تاوان سیاستی را بدهند که قرار است با قاچاق سوخت مقابله کند؟
اگر مسئله قاچاق سوخت است، کارت سوخت هرمزگانی چه ارتباطی با قاچاق در کرمان دارد؟
بارها موضوع «کارت‌های مهاجر» و مقابله با قاچاق سوخت به عنوان دلیل محدودیت‌ها مطرح شده است.
بسیار خوب؛ اما باید یک موضوع کاملاً شفاف شود:
هیچ کارت سوخت هرمزگانی برای قاچاق به استان کرمان نمی‌رود.
کارت سوخت خودروی هرمزگانی متعلق به همان خودرو و شهروندی است که ممکن است برای زیارت، سفر، کار، درمان، تحصیل یا دیدار خانواده، راهی مشهد، یزد، اصفهان، تهران یا دیگر نقاط کشور باشد.
این خودرو در مسیر خود ناچار است از استان کرمان عبور کند.
س سؤال جدی این است:
چرا باید کارت سوخت یک شهروند هرمزگانی که صرفاً در حال عبور از کرمان است، به عنوان بخشی از مسئله قاچاق دیده شود؟
اگر قاچاقچی وجود دارد، قاچاقچی را شناسایی کنید.
اگر کارت مهاجر وجود دارد، کارت مهاجر را شناسایی کنید.
اما مسافر هرمزگانی را به خاطر احتمال تخلف دیگران مجازات نکنید.
مردم هرمزگان قرار نیست برای سفر در کشور خودشان مجوز سوخت بگیرند!
اینکه یک شهروند برای سفر از یک استان به استان دیگر نیازمند سوخت است، یک امر بدیهی است.
نمی‌توان از مردم انتظار داشت که وقتی از هرمزگان به مقصد مشهد مقدس، تهران، اصفهان، یزد یا دیگر نقاط کشور حرکت می‌کنند، صرفاً به دلیل کدینگ جایگاه‌های کرمان، دغدغه تأمین سوخت داشته باشند.
استان کرمان استانی پهناور است و عبور از آن برای مسافری که از جنوب به سمت مرکز، شرق، شمال و شمال‌شرق کشور حرکت می‌کند، مسیر کوتاهی نیست.
یک باک خودرو در چنین مسافتی موضوعی حیاتی است، نه تجمل.
اما یک سؤال دیگر؛ چرا این محدودیت یک‌طرفه است؟
در فصل زمستان، زمانی که بسیاری از مناطق کشور با سرما مواجه‌اند، مردم استان کرمان و بسیاری از استان‌های دیگر راهی هرمزگان می‌شوند.
آب‌وهوای مطلوب، سواحل و ظرفیت‌های گردشگری هرمزگان، این استان را به یکی از مقاصد مهم سفر در فصل سرد تبدیل کرده است.
مردم کرمان به هرمزگان می‌آیند و از ظرفیت‌های این استان استفاده می‌کنند.
آیا هرمزگان برای کارت سوخت خودروهای کرمانی محدودیت مشابهی ایجاد کرده است؟
آیا به مسافر کرمانی گفته شده است که چون پلاک خودروی شما متعلق به استان دیگری است، نمی‌توانید مانند یک شهروند عادی از خدمات جایگاه‌های سوخت استفاده کنید؟
پس چرا مردم هرمزگان باید چنین هزینه‌ای را در کرمان پرداخت کنند؟
کرمان نباید گلوگاه سفر مردم هرمزگان به کشور باشد
جناب آقای استاندار؛
هیچ‌کس با مبارزه با قاچاق سوخت مخالف نیست.
اتفاقاً مردم هرمزگان بیش از بسیاری دیگر از پیامدهای قاچاق سوخت و مشکلات ناشی از آن را لمس کرده‌اند.
اما راه مبارزه با قاچاق، ایجاد محدودیت برای شهروند قانونمند نیست.
راه مقابله با قاچاق، شناسایی شبکه قاچاق، رصد تخلف و برخورد با متخلف است؛ نه اینکه کارت سوخت خودرویی که از هرمزگان به سمت مشهد، یزد، اصفهان، تهران و قسمت اعظم کشور در حرکت است، در استان کرمان با محدودیت مواجه شود.
مسافر هرمزگانی قاچاقچی نیست.
پلاک هرمزگان نشانه قاچاق نیست.
کارت سوخت هرمزگانی سند جرم نیست.
و مهم‌تر از همه:
هیچ کارت سوخت هرمزگانی برای قاچاق به استان کرمان نمی‌رود.
بنابراین اگر هدف مقابله با قاچاق است، مسیر مبارزه را اصلاح کنید، نه مسیر سفر مردم را.
مطالبه مردم هرمزگان روشن است
ما از استاندار محترم کرمان می‌خواهیم:
- در کدینگ کارت‌های سوخت هرمزگانی در جایگاه‌های استان کرمان تجدیدنظر فوری شود؛
- برای خودروهای هرمزگانی که به صورت عبوری وارد کرمان می‌شوند، امکان سوخت‌گیری عادی و بدون دردسر فراهم شود؛
- مبنای دقیق و مستند این محدودیت برای مردم شفاف اعلام شود؛
- میان مسافر واقعی و قاچاقچی سوخت تفاوت جدی قائل شوند؛
- و سیاست‌های مقابله با قاچاق به شکلی اجرا شود که شهروندان عادی قربانی آن نشوند.
جناب استاندار؛
کرمان برای مردم هرمزگان دروازه ورود به بخش بزرگی از ایران است؛ نه دیواری که باید پشت آن متوقف شوند.
مردم هرمزگان برای زیارت مشهد مقدس، سفر به یزد و اصفهان، رفتن به تهران و بسیاری دیگر از شهرها و استان‌های کشور، ناگزیر از عبور از کرمان هستند.
نمی‌توان این واقعیت جغرافیایی را نادیده گرفت.
نمی‌توان مردم را به خاطر مسیری که انتخاب نکرده‌اند و جغرافیایی که در آن قرار گرفته‌اند، محدود کرد.
کدینگ کارت سوخت هرمزگان در کرمان، در شکل فعلی، تضییع حق شهروندی مردم هرمزگان است و باید در آن تجدیدنظر شود.
این درخواست امتیاز ویژه نیست.
این حداقل حق مردم هرمزگان است که بتوانند در کشور خودشان آزادانه سفر کنند و در مسیر سفر، بدون تبعیض و بدون انگ قاچاقچی بودن، سوخت مورد نیاز خود را تأمین کنند.
امروز مطالبه مردم هرمزگان روشن است:
کرمان باید مسیر عبور باشد، نه سد راه.
کدینگ کارت سوخت هرمزگانی باید اصلاح شود.
و مردم هرمزگان نباید تاوان مبارزه با قاچاق را بدهند.
