در شرایطی که دمای هوا در برخی مناطق جنوبی به مرز طاقتفرسا میرسد، بطریهای پلاستیکی آب معدنی عملاً در حرارتی خفهکننده باقی میمانند. کارشناسان بارها هشدار دادهاند نگهداری طولانیمدت آب بستهبندیشده زیر نور مستقیم خورشید میتواند کیفیت آب را کاهش داده و احتمال آزاد شدن مواد شیمیایی از پلاستیک را افزایش دهد؛ موضوعی که مستقیماً با سلامت مردم در ارتباط است.
با این حال، نه خبری از نظارت جدی است و نه برخورد بازدارندهای دیده میشود. خودروهای حمل مواد خوراکی بدون پوشش استاندارد، آزادانه در سطح شهر تردد میکنند و برخی کسبه نیز برای جلب مشتری یا کمبود فضای انبار، آب معدنیها را زیر آفتاب رها میکنند؛ رفتاری که بیش از هر چیز نشاندهنده ضعف فرهنگ نگهداری مواد غذایی و نبود نظارت مؤثر است.
ابهام اصلی اینجاست که دستگاههای مسئول دقیقاً چه نقشی در این میان ایفا میکنند؟ آیا سلامت مردم آنقدر کماهمیت شده که چنین تخلف آشکاری بدون کمترین واکنش ادامه پیدا کند؟ چگونه برای بسیاری از تخلفات صنفی، برخوردهای فوری صورت میگیرد اما در موضوعی که مستقیماً با سلامت عمومی در ارتباط است، سکوت حاکم شده است؟
واقعیت این است که آب معدنی، کالایی مرتبط با سلامت عمومی است و حمل و نگهداری آن باید تحت سختگیرانهترین ضوابط بهداشتی انجام شود. بیتفاوتی نسبت به این وضعیت، تنها یک سهلانگاری ساده نیست؛ بلکه نادیده گرفتن آشکار حق مردم برای دسترسی به محصول سالم و ایمن است.
اکنون انتظار افکار عمومی از دانشگاه علوم پزشکی، مراکز بهداشت و دستگاههای نظارتی، اقدام عملی و نظارت میدانی واقعی است؛ چرا که سلامت مردم را نمیتوان زیر تیغ آفتاب، قربانی ضعف نظارت کرد.
