هرمزگان بار دیگر صحنه تصمیمگیریهای متناقض و سردرگمکننده شد؛ تصمیماتی که نهتنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه بر حجم بیاعتمادی عمومی و نارضایتی کارکنان و مردم میافزاید.
از یک سو، اطلاعیهای رسمی با صراحت اعلام میکند کلیه ادارات و بانکهای استان هرمزگان به دلیل شرایط جوی، بارندگی شدید، آبگرفتگی معابر و اختلال در تردد شهری تعطیل هستند. خبری که به سرعت در رسانهها و شبکههای اجتماعی منتشر شد و مبنای برنامهریزی مردم و کارکنان قرار گرفت.
اما تنها چند ساعت بعد، بخشنامهای با مهر و امضای دبیر کمیسیون هماهنگی بانکهای استان منتشر میشود که میگوید:
بانکها تعطیل نیستند؛ بلکه باید با برنامه کشیک و حداقل نیرو از ساعت ۹ تا ۱۲ فعال باشند!
اینجا دقیقاً سؤال اساسی مطرح میشود:
بالاخره بانکها تعطیل هستند یا نیستند؟
تعطیلی شامل چه کسانی میشود و چه کسانی باید در خیابانهای آبگرفته و مسیرهای ناایمن تردد کنند؟
اگر شرایط استان به حدی بحرانی است که تعطیلی کامل ادارات و بانکها ضروری تشخیص داده شده، چگونه همان شرایط، چند ساعت بعد اجازه فعالیت «کشیکی» بانکها را میدهد؟
و اگر شرایط آنقدرها هم بحرانی نیست، چرا با اطلاعیههای عجولانه، افکار عمومی و کارکنان را دچار سردرگمی میکنید؟
تناقض آشکار میان تصمیم مدیریت بحران استانداری و بخشنامه شورای هماهنگی بانکها، نشانهای روشن از نبود فرماندهی واحد، ضعف هماهنگی در مدیریت استان و تصمیمسازیهای جزیرهای است؛ وضعیتی که هزینه آن را نه مدیران، بلکه کارمندان، اربابرجوع و مردم عادی پرداخت میکنند.
کارمندی که شب با خبر تعطیلی میخوابد و صبح باید تصمیم بگیرد آیا در شرایط بارندگی، قطعی برق و آبگرفتگی به محل کار برود یا نه.
مردمی که نمیدانند بانکها باز هستند یا بسته.
و سیستم مدیریتیای که بهجای شفافیت، پیامهای متناقض مخابره میکند.
این نخستینبار نیست که هرمزگان با چنین آشفتگی تصمیمگیری مواجه میشود و اگر روند فعلی اصلاح نشود، آخرین بار هم نخواهد بود.
استانی با شرایط خاص اقلیمی، اقتصادی و اجتماعی، بیش از هر چیز نیازمند تصمیمگیری دقیق، شفاف، هماهنگ و پاسخگو است؛ نه اطلاعیههای چندگانه و متضاد.
مدیریت بحران، پیش از هر چیز «مدیریت» است؛
و بحران واقعی، نه باران است و نه آبگرفتگی،
بلکه تصمیمهای متناقضی است که اعتماد عمومی را زیر آب میبرد.
