به گزارش پایگاه خبری سیمای مکران، خبر خودکشی دانشآموز ۱۲ساله شیرازی، دو هفته بعد از فوت او منتشر شده است. دو هفته پیش خانواده «سام زارعی» از مرگ او گفتند، اما برای پیگیری پرونده و کسب اطلاعات بیشتر تصمیم گرفتند سکوت کنند.حالا وکیل پرونده، اطلاعرسانی درباره دلیل این حادثه را برعهده گرفته است.
«سام زارعی» متولد سال ۱۳۹۲ بود. وی در یکی از مدارس غیرانتفاعی مطرح شیراز تحصیل میکرد، مدرسهای که خانوادهاش آن را مسیر رشد و موفقیت پسرشان میدانستند. اما روز ۱۲مهرماه، همه چیز تغییر کرد. به گفتهی «رویا زارعی»، عمهی سام، آن روز در کلاس ششم اتفاقی ساده آغازگر ماجرا شد.
وی در گفتگو با یک رسانه گفت: «چند دانشآموز به شوخی جملهای دربارهی یکی از معلمان روی برگهای نوشتند، اما آن برگه به دست معلم افتاد و باعث شد معاون پایهی ششم، آقای «خ» وارد کلاس شود. او پس از بستن درب کلاس، بچهها را تهدید کرد که هر فردی نویسندهی برگه باشد “صبح فردا را نمیبیند”. بعد هم دستخط برگه را با دفتر مشق دانشآموزان مقایسه کرد و سام را مقصر شناخت. به گفته هم کلاسی هایش، آن روز هیچ کدام از دانش آموزان همان کلاس نمیتوانند زنگ تفریح بیرون بروند». به روایت این زن جوان، پس از این اتفاق سام بهشدت مضطرب و گریان بوده و در فیلم دوربینهای مدرسه دیده میشود که سام از ساعت ۱۱ و ۴۵ دقیقه تا حدود ساعت ۱۳ با دستان درهمگرهکرده از معاون میخواهد از او بگذرد و با والدینش تماس نگیرد. اما تماس انجام میشود. زارعی میگوید: «وقتی مدرسه تعطیل شد، حال سام آنقدر بد بود که نتوانست وسایلش را جمع کند و همکلاسیها وسایلش را داخل کیف گذاشتند. همان روز ساعت۴ونیم عصر، معاون با پدرش تماس گرفت و گفت سام فردا حق حضور در مدرسه ندارد. لحظهای که سام فهمید با پدر تماس گرفتهاند، خودش را از طبقه سوم خانه پایین انداخت ».خانواده، او را با بدنی خونآلود به بیمارستان نمازی شیراز رساندند. جایی که مادرش، پزشک همان بیمارستان، تا لحظهی آخر برای نجاتش تلاش کرد، اما پسر دوازدهساله پس از سه ساعت احیا، جان باخت.
عمهی سام با چشمانی اشکبار میگوید: «سام دیگر برنمیگردد، اما میخواهیم صدایش خاموش نماند. هیچ کودکی نباید آنقدر از تهدید بترسد که بخواهد خودش را از دنیا حذف کند».
وی اضافه میکند که مدرسهی سام از مدارس غیرانتفاعی با شهریهی بالا بوده است: «از مدرسهای با آن همه تبلیغ، انتظار امنیت داشتیم. اما آموزشوپرورش فقط یک لوح بیمهر و امضا فرستاد و حتی مدیر مدرسه هم سراغی از ما نگرفت. خودم اعلامیهی ختم را به مدرسه بردم. گفتند اجازه بده تا معلمان برای مراسم بیایند، اما هیچکس از مدیران جدید نیامد».به گفتهی وی، پدر و مادر سام هنوز در وضعیت روحی نامناسبی قرار دارند و خواهر کوچکترش تحت درمان روانپزشک است. خانواده زارعی از مسئولان مدرسه شکایت کردهاند و پرونده در مسیر قضایی قرار دارد.
با این حال مسئولان وزارت آموزشوپرورش این گفتهها را نمیپذیرند و تاکید میکنند که خودکشی این دانشآموز در خارج از مدرسه رخ داده و پیگیری آن در دست این وزارتخانه نیست.
مجید احمدی، مدیر آموزشوپرورش ناحیه یک شیراز درباره مرگ سام گفته است: «پس از اطلاع از این حادثه بلافاصله تیمی از کارشناسان این اداره درخصوص این حادثه تشکیل شد. براساس شواهد اولیه و اظهارات پدر دانشآموز، فوت این دانشآموز در منزل صورت گرفته است.
احمدی درخصوص مطالب منتشرشده در مورد نحوه رفتار معاون این آموزشگاه نیز گفت: هیچ شواهدی دال بر بروز تنبیه بدنی توسط معاون مدرسه مشاهده نشده و فیلم دوربین مداربسته مدرسه نیز بر این موضوع صحه میگذارد.
پیش از سام،از ابتدای سال تحصیلی جاری تا امروز، سه خبر دیگر از تنبیه در مدارس کشور منتشر شده است. نهم مهرماه، یک دانشآموز ۱۴ساله بهنام نیما نجفی اهل زنجان، بهدلیل ایستقلبی جان خود را از دست داد و چند روز بعد، زهرا گلمکانی، دانشآموز ۱۰ ساله مشهدی، بر اثر ایست قلبی در کلاس فوت کرد.در نامه رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس به وزیر آموزشوپرورش درباره فوت این دانشآموز نوشته شده است که «دانشآموزی بهنام نیما نجفی در روستای سهرین از توابع زنجان در تاریخ ۱۴۰۴/۷/۹ بهدلیل ایستقلبی ناشی از تنبیه بدنی و فشار جسمانی از سوی مسئولان مدرسه فوت نموده است.»
عموی نیما، همان زمان به سایت دیدهبان ایران گفته بود، براساس فیلم دوربینهای مدرسه، نیما پس از دو بار دور حیاط مدرسه دویدن، هنگامی که قصد داشت در صف بایستد، حالش بد شده و روی زمین افتاده است. اما وزیر آموزشوپرورش یکشنبه ۲۷ مهرماه در مصاحبه با سایت «خانه ملت» گفت که براساس اطلاعات اولیه، این دانشآموز ممکن است سابقه بیماری قلبی داشته که اعلام نشده و این موضوع نیازمند تایید پزشکی و اطلاعات مستند است و باید با ادله مستند تایید یا رد شود.
نیمه اول مهرماه هم خبر ضربوشتم یک دانشآموز۱۳ساله در یکی از مدارس قزوین منتشر شد. پدر این دانشآموز به رسانهها گفته بود: «پسر من و یکی از دوستانش در آخرین زنگ تفریح در حیاط مدرسه مشغول بازی و شیطنت بودند و گویا پشت یکی از ناظمهای مدرسه راه افتاده و ادای او را درآوردهاند که در این حین، یکی از بچهها، پسرم را هل میدهد و او به ناظم برخورد میکند. گویا مدیر مدرسه، این صحنه را از دوربین یا پنجره دفتر مدیریت مشاهده کرده و پسر من و دوستاش را به دفتری که هیچ دوربینی در آن وجود ندارد برده و مورد ضربوشتم قرار داده است.»











