در شهرستان میناب، خبرنگاران نه تنها از حمایت لازم برخوردار نیستند، بلکه گاه با برخوردهای تحقیرآمیز و نگاههای ابزاری از سوی برخی ادارات مواجه میشوند؛ اداراتی که تنها در مناسبتها به یاد رسانه میافتند و در باقی ایام، یا در برابر پرسشهای خبرنگاران سکوت اختیار میکنند یا مسیر اطلاعرسانی را سد میسازند. این بیتوجهی سیستماتیک، نه فقط توهینی به جایگاه رسانه، بلکه ضربهای جدی به جریان شفافسازی و مطالبهگری در شهرستان است.
در شهرستان میناب، خبرنگاران به رغم تلاشهای شبانهروزی و گزارشهای میدانی، همچنان در مبارزه با دیوارهای بیتفاوتی و سنگاندازیهای ادارات دولتی گرفتارند. مسئولانی که رسانه را ابزاری برای نمایش صوری میدانند و نه شریک واقعی در توسعه و پاسخگویی، در برابر درخواستهای ساده خبرنگاران برای دسترسی به اطلاعات، پاسخگویی به موقع و حضور در برنامهها، یا بیتوجهی میکنند یا به طور عمدی مانعتراشی میکنند.
این برخوردهای سلیقهای و عدم احترام به رسانه، باعث شده خبرنگاران شهرستان نه تنها از حمایت معنوی و مادی محروم بمانند، بلکه در بسیاری موارد به حاشیه رانده شوند. بیمه خبرنگاران، تامین تجهیزات لازم، برگزاری دورههای آموزشی و تشکیل تشکلهای حمایتی، وعدههایی هستند که سالهاست داده میشوند اما در عمل تحقق نیافتهاند.
اداراتی که در ظاهر خواستار شفافیت و اطلاعرسانیاند، در عمل با سکوت و عدم همکاری خود، مسیر نقد و پرسشگری را سد کرده و موجب خاموش شدن صدای جامعه شدهاند. خبرنگاران میناب، بهجای همراهی و حمایت، با بیمهری و گاه برخوردهای نامناسب مواجهاند که این امر نه تنها اعتبار رسانههای محلی را کاهش میدهد، بلکه به ضرر مردم و فرآیند توسعه شهرستان است.
اکنون زمان آن است که مسئولان شهرستان میناب، به جای سخنان کلیشهای و نمایشهای نمایشی، اقدامات عملی برای حمایت واقعی از خبرنگاران و تقویت رسانهها انجام دهند. چرا که رسانه، ضامن شفافیت، عدالت و پیشرفت است و بیتوجهی به آن، ضربهای به کل جامعه است.
رسانه نه دشمن است و نه مزاحم؛ بلکه پلی است میان مردم و مسئولان. بیتوجهی به آن، بهمعنای نادیدهگرفتن صدای جامعه است.
