به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس از شرق هرمزگان، بعد از وقوع زلزله سالها قبل در شهرستان بشاگرد، جمعی از ساکنان حوزه درابسر که منازلشان در جریان این حادثه طبیعی دچار خسارات جدی شده بود، ناگزیر به مهاجرت از روستاهای قبلی خود شدند و در محلی به نام «دشت صحرا» ساکن شدند.این منطقه به دلیل موقعیت جغرافیایی مناسب و برخورداری از اراضی مسطح گسترده و قرار گرفتن در مرکز حوزه درابسر بالا، به سرعت پذیرای جمعیتی قریب به ۲۰۰ خانوار شد و به یکی از نقاط پرجمعیت منطقه تبدیل شده است.با وجود آنکه آغاز سکونت در این منطقه، مشکلاتی دامنهداری هم برای ساکنان آن در پی دارد اما ریشه بخش عمدهای از این مشکلات، نداشتن «کد رسمی روستایی» است، موضوعی که با گذشت بیش از یک دهه از سکونت مردم در این منطقه، علیرغم پیگیریهای مکرر و مداوم معتمدان و ساکنان، تاکنون حلوفصل نشده و این روستا را با مشکلات عدیدهای در ابعاد مختلف مواجه ساخته است. دشت صحرا با وجود جمعیت قابل توجه و استقرار اصناف مختلف در آن، که نقش مؤثری در تأمین نیازهای اقتصادی روستاهای اطراف ایفا میکند، همچنان فاقد شورای اسلامی است ،چراکه به دلیل نداشتن کد روستایی امکان برگزاری انتخابات شورای اسلامی در آن وجود ندارد. این امرعملاً امکان فراهم شدن بستر قانونی برای پیگیری مطالبات و حقوق اهالی را نیز از بین برده است.نبود دهیاری نیز از دیگر تبعات این کاستی های اداری است موضوعی که سبب محرومیت این روستا از خدمات اولیه و پایهای زندگی نظیر جمعآوری پسماند، بهسازی معابر، تأمین روشنایی معابر و اجرای پروژههای عمرانی روستایی شده است.
دشت صحرا از نظر جمعیتی و موقعیت جغرافیایی در مرکزیت منطقه قرار دارد، بهطور عجیب و ناعادلانهای تحت نظر روستای کوچک “امامآباد صحرا” با تنها ۱۰ خانوار اداره میشود. به همین بهانه نیز، از تخصیص اعتبارات عمرانی و رفاهی محروم مانده است. این بیتوجهی تنها محدود به امور عمرانی و خدمات عمومی نیست، بلکه در حوزه آموزش نیز پیامدهای منفی آن بهوضوح قابل مشاهده است. نبود مدرسه متوسطه دوره اول در روستا، دانشآموزان را ناگزیر کرده است با استفاده از وسایل نقلیه ناایمن همچون نیسان های آبی فرسوده، روزانه مسیرهای طولانی را برای تحصیل طی کنند. این در حالی است که بنیاد مسکن نیز به استناد نبود کدروستا از اجرای طرح هادی در روستا خودداری کرده است. نکته تأسفبار اینجاست که همین نهاد، هنگام فروش اراضی تجاری به ساکنان و افراد متفاضی، هیچگاه به مسئله فقدان کد استناد نمیکند و معاملات و واگذاری ها را بدون مانع انجام میدهد؛ این رویکرد دوگانه و بعضاً متناقض، نشاندهنده نوعی سیاست تبعیضآمیز و غیرمنصفانه در مواجهه با این روستاست.ساکنان دشت صحرا این سؤال را مطرح می کنند که چگونه است هنگام برگزاری انتخابات، صندوق اخذ رأی در همین روستای بدون کد مستقر میشود، اما هنگام ارائه خدمات، نداشتن کد، مانعی جدی تلقی میشود؟! چگونه ممکن است اقدامی صرفا اداری و حتی بدون کوچک ترین هزینه، همچون تخصیص یک کد، بیش از یک دهه به طول بینجامد و با بیتفاوتی محض از سوی دستگاههای مسئول روبرو شود و راه پیشرفت این روستا را به کلی مسدود سازد؟!دشت صحرا، منطقهای مستعد توسعه و پیشرفت است؛ اما بهدلیل ترک فعل و بیتفاوتی برخی مدیران و نهادهای مرتبط، در وضعیت بلاتکلیف و محروم نگه داشته شده است. مطالبه ساکنان این روستا، چیزی جز دریافت کد رسمی که مقدمهای برای بهرهمندی از حقوق قانونی، اجتماعی، آموزشی و عمرانی آنان است، نیست. این خواسته، نه هزینهبر است و نه زمانبر؛ بلکه نیازمند ارادهای صادقانه و توجهی مسئولانه از سوی متولیان امر است که تا کنون چنین اراده ای وجود نداشته است و اگر می بود مدت ها پیش این مشکل مرتفع شده بود.
