در روزهایی که کولرها خاموش می‌شوند، یخچال‌ها از کار می‌افتند و بیماران در گرمای طاقت‌فرسا به جان‌کنی می‌افتند، مردم شرق هرمزگان بیش از هر زمان دیگری نیاز داشتند که صدایشان شنیده شود؛ صدایی که باید از بلندترین تریبون کشور، یعنی صحن علنی مجلس شورای اسلامی طنین‌انداز می‌شد. اما افسوس که از نماینده‌شان تنها چند جمله بی‌رمق در رسانه‌ها شنیده شد، آن هم بدون هیچ اثرگذاری واقعی.
اگر واقعاً دغدغه مردم را دارید، چرا در صحن علنی مجلس با صدای بلند نگفتید که مردم شرق هرمزگان از بی‌برقی به ستوه آمده‌اند؟ چرا مطالبه‌گری شما به چند خط مصاحبه خبری محدود شد؟ آیا صندلی بهارستان فقط برای عکس یادگاری است یا برای دفاع بی‌مصلحت از مردمی که شما را به آن‌جا فرستاده‌اند؟
قطعی برق تنها یک مشکل فنی نیست، یک بحران معیشتی و اجتماعی است. مردم شما را انتخاب نکردند تا در سکوت تماشاگر رنج‌شان باشید. اگر صدای این مردم در مجلس خاموش شود، در رسانه‌ها پژواکی نخواهد داشت. نمایندگی یعنی فریاد کشیدن برای حق، نه زمزمه کردن در سایه رسانه‌ها.
اکنون زمان آن است که پاسخ دهید: در بزنگاه‌هایی که باید صدای مردم باشید، کجا ایستاده‌اید؟ پشت میکروفن مجلس یا پشت درهای بسته سکوت و مصلحت‌اندیشی؟
