سالهاست که مردم میناب از نبود نمایندگی رسمی ایرانخودرو در رنج هستند؛ موضوعی که نهتنها برای شهروندان دردسرساز شده بلکه نشانهای آشکار از بیتفاوتی یکی از بزرگترین خودروسازان کشور نسبت به حقوق مصرفکنندگان است.
چطور ممکن است در شهری با جمعیتی بیش از ۲۵۰ هزار نفر، حتی یک مرکز رسمی خدمات پس از فروش یا نمایندگی فروش وجود نداشته باشد؟ آیا ایرانخودرو این منطقه را در نقشه نمیبیند یا رفاه مشتریانش برایش اهمیت ندارد؟
شهروندان مینابی برای سادهترین امور مانند تعویض روغن گارانتیدار، دریافت قطعات اصلی یا حتی بازدیدهای دورهای، مجبورند کیلومترها راه را تا رودان، سیریک یا حتی بندرعباس طی کنند؛ آن هم در شرایطی که گرمای طاقتفرسای منطقه و هزینههای بالای حملونقل، فشار مضاعفی به آنها وارد میکند.
مردم حق دارند از شرکتی که خودرو به آنها میفروشد، انتظار خدمات مناسب در محل زندگی خود داشته باشند. ایرانخودرو اگر واقعاً به شعارهای مشتریمدارانه خود پایبند است، باید پاسخ دهد چرا تا امروز برای این خلأ بزرگ در میناب چارهای نیندیشیده است؟
زمان آن رسیده که مسئولان ایرانخودرو و وزارت صمت، با نگاه عادلانهتری به توزیع خدمات در سراسر کشور توجه کنند؛ مردم میناب شهروند درجهدو نیستند.
